Intern afscheid Wim Brussen
Dit afscheid stond eerder al gepland voor eind december 2006, maar vanwege een medische ingreep kon Wim niet aanwezig zijn. Zijn belofte "zodra ik weer uit de voeten kan, dan kom ik langs" werd dus de 28e gestand gedaan. Hij kwam met zijn vrouw Greet langs en beiden werden flink in het zonnetje gezet onder het genot van een hapje en een drankje, waaronder frisdrank, rode wijn of was het dit keer een WITTE WIJN, die al zo vaak opgehaalde herinnering aan de gevleugelde uitspraak van Paul tijdens het verblijf in Canada. (een kleine knipoog Wim !)
Alle orkestleden en genodigden schudden Wim de hand. Niet dat we hem niet meer tegenkomen, want reken maar dat zijn hart toch zeker bij de muzikanten en het orkest zal blijven. Als eerste en enige Gouden Erelid is hij het wel aan zijn stand verplicht het orkest nauw te blijven volgen.
Wim, het ga je goed!!

